ชีวิต 1 ปี เต็มกับการเป็นนักดนตรีอาชีพ

สงสัยใช่ไหมล่ะครับ ผมบวชมาตั้ง 10 ปี ทำไมอยู่ดีๆมาเป็นนักดนตรีอาชีพ ถ้าจะให้เล่าคงจะยาวมาก ผมสรุปให้สั้นๆก็พอ เอาเป็นว่า ระยะเวลา 4 ปีหลังจากลาสิกขามา ผมก็ทั้งทำงานประจำ และก็ ฝึกฝนวิชาดนตรี จนมาปีนี้ ได้มาทำงานดนตรีเต็มตัว โดยได้รับโอกาสจาก วงดนตรีวงหนึ่งที่เพชรบุรี ซึ่งถือว่าเป็นวงดนตรีวงใหญ่วงหนึ่ง ที่มีชื่อเสียงพอสมควรในย่านนั้น

ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมกำลังตกงาน เพราะผมลาออกจากบริษัทเก่าเพื่อไปทำวิทยานิพนธ์ จบปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาฯ 

💬 จากนั้นก็คิดว่าชีวิตจะไปทางไหนดี หลังจากนั้นผมก็ได้ไปขายของเก่า ตามตลาดนัดอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง ถึงหน้าฝน ธุรกิจค้าขายก็ไม่เป็นอันสู้ดีนัก เลยหยุดชะงักทันที และก็ครุ่นคิดว่าจะทำอะไรต่อไปจนวันหนึ่ง ได้ไปเล่นดนตรีตามร้านต่างๆในช่วงว่างงาน อยู่ 2-3 เดือน แล้วได้พลิกผันมาอยู่วงประจำที่เพชรบุรี ซึ่งเป็นวงดนตรี ที่มีงานเป็นประจำ และผมได้รับเงินเดือน จึงตัดสินใจออกจากบ้านเดินทางไปอยู่ที่เพชรบุรี ได้ใช้ชีวิตอยู่กับเสียงดนตรีและสิ่งที่ตัวเองรัก เพราะก่อนที่จะมานี้ ก็คิดดูแล้วว่าตัวเองมีความสามารถด้านไหนบ้าง ก็มองไปเห็น เปียโนเล็กๆตัวนึงวางอยู่ข้างๆห้อง ก็เลยคิดว่าดนตรีนี่แหละเป็นสิ่งที่จะทำต่อไปเพื่อสานฝันตัวเองที่คิดไว้มาตั้งแต่เด็ก

ครบรอบ 1 ปีแล้วครับ ที่ผมได้มาเขียนข้อความนี้ นั่นคือครบรอบ 1 ปีที่ผมได้ทำงานเป็นนักดนตรีมืออาชีพ แต่ต้องมาหยุดกระทันหัน ด้วยโรคระบาดร้ายแรงระดับโลก พวกเรานักดนตรีทุกคน หรือแม้กระทั่งอาชีพอิสระทุกอาชีพ เดือดร้อนกันทั้งประเทศ วันนี้ผมมีเวลาว่างมากพอ ที่จะมาเล่าชีวิตตลอด 1 ปีที่ผ่านมาที่หายไปไม่ได้มาเขียนบล็อกให้เพื่อนๆได้อ่าน 

ผมคงจะไม่พิมพ์อะไรมาก เดี๋ยวจะแปะรูปมาให้ดูข้างล่างนะครับ คิดถึงทุกคนนะ

----------------------------💌💌💌------------------------