วันพุธที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2558

ความจริง หรือ ความเชื่อ


ความจริง หรือ ความเชื่อ
ความจริงที่ควรยอมรับในด้านความเชื่อที่มองไม่เห็นเพื่อสร้างที่พึ่งพัฒนาชีวิตของตนเองส่วนใหญ่ ไม่เว้นแม้แต่ผู้มีการศึกษาระดับสูง มีวัยวุฒิ ฯ ยังไม่ยอมรับหลักและวิธีการในด้านการใช้ความพยายามเพื่อที่จะหลุดพ้นจากความเชื่อแบบดั้งเดิมที่ติดหนึบอยู่มาตั้งแต่อดีต โดยใช้ความสบายใจ เป็นเหตุผลหลักในการเชื่อถือ
โดยถูกกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งใช้หลักเวรกรรมเป็นตัวขาย ในการจัดตั้งองค์กรหาแนวร่วมในการสร้างศรัทธาแบบลวงๆหลวมๆเพื่อความอยู่รอดของตนเองและสำนัก และเหตุการณ์เหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับคนเฉพาะกลุ่ม เพราะว่าเลยเถิดไปถึงรายการทีวี สถานีวิทยุ สถานที่ต่างๆ มีวัด มีสำนักแก้กรรม มีกลุ่มร่างทรง ฯลฯ


ดังนั้น ปัญหาสำคัญคือ "ประชาชนทุกชนชั้น" ส่วนใหญ่
ยังไม่ Get ระหว่างคำว่า "ความเชื่อ" กับ "ความจริง"
โดยไม่ได้ยึดหลักจริยธรรมพื้นฐานภายใต้สังคม ปชต.ยุคใหม่
แต่ยึดเอาหลักศีลธรรมที่ถูกสร้างขึ้นโดยกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งๆตั้งขึ้นมา

เพื่อเป็นที่พึ่งในการดำรงชีวิตแทน

และที่เคยกล่าวหาว่า "อินเดียหลากศาสนาวัฒนธรรม"
เห็นว่าสังคมเช่นนั้นจะมาอยู่ที่ไทยซะแล้ว
เช่น เทพเจ้าต่างๆนา เจ้าแม่ เจ้าพ่อ ต้นกล้วย ต้นไม้
แม้กระทั่งตุ๊กตา แม้กระทั่งเบอร์โทรศัพท์
แม้กระทั่งสบู่ เครื่องของสิ่งใช้งานต่างๆ
ถูกเอามาเป็นเครื่องมือในการสร้างความเชื่อเเบบไร้เหตุและผล
และอ้างว่าไม่สามารถให้เหตุผลได้เพราะเป็นเรื่องส่วนบุคคลที่มองไม่เห็น


ไทยเป็นเมืองพุทธ สมควรยกให้พุทธเป็นศาสนาประจำชาติ
ถ้านับสถานการณ์ที่สังคมไทยยังเป็นอยู่แบบนี้
การเรียกร้องจึงถือว่าเป็นสิ่งที่น่าอายมาก
เพราะมีแค่คนส่วนน้อยเท่านั้นที่เข้าถึง และเข้าใจ
ในคอนเซ็ปหลักการของพุทธศาสนาที่แท้ัจริง

เพราะส่วนใหญ่จากเหตุและผลที่เกิดขึ้นและวัดได้นั้น
สังคมไทยยังติดอยู่กับหลักความเชื่อที่หลากหลาย
เพื่อให้ได้มาซึ่งความสุขสบายทางลัด
เหล่าท่านผู้รู้ก็คงจะแย้ง แต่เมื่อลองศึกษาจากบริบทสังคมให้
แน่ชัดจริงๆก็เหมือนที่ผมเขียนไว้ข้างบนว่า
จริงๆแล้วไม่ต้องวัดจากอะไร วัดจากสื่อต่างๆ
ที่ประชาชนทั้งประเทศเสพสื่อ ก็ย่อมได้อิทธิพลความเชื่อ
จากสื่อเหล่านั้นจนเกิดเป็น "ค่านิยม"

หรืออาจพูดง่ายๆว่า "คนส่วนใหญ๋" ยังขาดการสร้างวิธีคิด
ที่อ้างอิงเหตุและผล มาเป็นปัจจัยหลักในการพิจารณา

จริงๆไม่ต้องพูดถึงขึ้นศีลธรรมแบบพุทธศาสนา
ว่ากันเนื้อๆแค่ ศีลธรรมแบบประชาธิปไตย
ในยุคก่อนไม่ว่าจะเป็นยุค เพลโต โสเครตีสเอง
ก็ไม่เคยกล่าวไว้ถึงเรื่องความเชื่อ เพื่อความสุข
แต่ความสุขในความจริงๆแบบปรัชญาตะวันตก
ในการดำรงชีวิตเบื้องต้น คือการยอมรับ รักษา
น้ำใจ ความคิดเห็นของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

เอกรัฐ เดิมทำรัมย์ ป.
25/10/58
22.46

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น