อัตตา กับการบริหารจัดการองค์กร

๐ บางทีผมก็นึกขำตรรกะโง่ๆของผู้ใหญ่ในบ้านเมือง 

โลกมันพัฒนามาไกลเกินกว่าจะย้อนคืนวันวาน

 การปรับตัวเข้ากับโลก ถือว่าเป็นสิ่งที่ท่านทั้งหลายเหล่านั้นควรสำเนียก 

อย่าลืมว่าเทคนิค/ ทฤษฎีต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการบริหารงาน บริหารคน

 ที่ท่านเหล่านั้นไม่ได้ศึกษาลึกซึ้งถึงแก่นแท้ ภายในจิตใจ(mind) ทั้งโดยตรง หรือโดยอ้อม

เมื่ออ่านบทความข้างต้นแล้วก็อาจจะมองว่า "เฮ้ย!(ขออนุญาตใช้คำสบถ)

เขียนแบบนี้ไม่ต่างจากพวกใช้ฐานะทางการศึกษามาวัดระดับค่าของการกระทำหรือ"

จะว่าอย่างนั้นก็พอว่าได้ อาจมีเหตุผลเล็กน้อย. แต่อย่างไรเล่า 

หากพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้น ก็มิอาจจะสู้

การที่ท่านเหล่านั้นศึกษาเรียนรู้/ทำความเข้าใจปัญหาจากบทเรียนในอดีต

 และนำมาเป็นบทเรียนในปัจจุบัน. 

เรียกสั้นๆเหมือนที่ท่าน. รศ.ดร.พ.ม.หรรษา ธัมมหาโส ท่านให้คำนิยามไว้ว่า

"การถอดบทเรียน" ซึ่งบทเรียนนั้นจะเป็นความสำเร็จหรือล้มเหลวก็ตาม 

ก็ชื่อว่าเป็นเครื่องมือในการนำมาแก้ไขปัญหา หรือเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ/

ภาพลักษณ์ขององกรค์(organization) ให้มีความก้าวหน้า 

ไม่ใช่การสร้างอัตตานิยม แบบเดิมเคยทำมาอย่างไรก็มั่นใจในตนเองว่า 

สิ่งที่ทำนั้นสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว หากลดความเป็นอัตตาธิปไตย ลงบ้าง 

แล้วเปิดหูเปิดตาเปิดใจ ยอมรับปัญหา มองปัญหาด้วยความเป็นปัญหา.

 ไม่ใช่มองเป็นเพียงเรื่องทั่วไปที่ผ่านเข้ามาแล้วเดี่ยวมาก็ผ่านไป.เช่นนี้.

 จะเป็นการทำลายภาพลักษณ์ศักยภาพขององค์กรและบุคคลในองค์กร

 อย่างไม่รู้ตัว และอาจนำมาซึ่งความเสียหายอย่างยิ่งใหญ่ชนิดไม่มีทางแก้ได้อีกเลย

เอกรัฐ เดิมทำรัมย์ ป.

5/ก.ย./58

19.56 น.